Ogłoszenia Duszpasterskie

Papieskie Intencje Apostolstwa Modlitwy. Intencja ogólna: Aby wszyscy ludzie pracujący na polu wolontariatu wielkodusznie angażowali się w służbę pracującym. Intencja misyjna: Abyśmy, wychodząc poza siebie potrafili stawać się bliscy tym, którzy są na peryferiach więzi międzyludzkich i społecznych.
Jezus Chrystus często karmi rzesze ludzkie rozmnożonym chlebem. Karmił je nie tylko dlatego aby zaspokoić ich głód fizyczny, lecz także i po to, aby ich umocnić na ciężkie chwile życia. Przychodzą one bowiem często na człowieka. Dlatego i my przeżywajmy w radości spotkanie z Jezusem w Chlebie Życia.
Chrystus korzysta z każdej okazji, aby udowodnić apostołom i słuchającym Go rzeszom cel i sens swojego posłannictwa. Również względem nas stosuje tę samą metodę. Pragnie nas uczyć i karmić zarówno swoim Słowem i jak też rozmnożonym chlebem. Korzystajmy z każdej sposobności, aby lepiej i głębiej poznawać Jezusa, naszego Pana i Zbawcę.
Każdy człowiek ma zleconą mu przez Boga misję do spełnienia. Od tego jak ją spełni, zależy jego doczesne i wieczne szczęście.
Jak zmienić świat!? pytanie nasuwające się po wysłuchaniu dzisiejszych czytań z Pisma Świętego. Z pomocą przychodzi bł. Matka Teresa z Kalkuty odpowiadająca dziennikarzowi: "Pan zmieni siebie i ja zmienię siebie, a wtedy cały świat się zmieni. Resztę zostawmy Panu Bogu".
Tak często dajemy się oszukać szatanowi - ulegamy pokusie, by obarczać Boga odpowiedzialnością za śmierć, cierpienia i wszystkie nasze nieszczęścia. Księga Mądrości broni niewinności Boga jasną deklaracją: "Bóg nie uczynił śmierci. Nie cieszy się ze zguby żyjących". Gdy przełożony synagogi, Jair, pełen nadziei szedł z Jezusem do umierającej córki, niektórzy mówili: "Twoja córka umarła, nie trudź Nauczyciela". A Jezus go zapewnił: "Nie bój się, wierz tylko". Także my musimy wciąż na nowo wybierać pomiędzy złą a dobrą nowiną, pomiędzy płaczkami śmierci a Ewangelią Życia.
Dzisiejsze czytania prowadzą nas nad brzeg życia i śmierci. Tam gdzie musimy opowiedzieć się, czy słuchamy lęku i trwogi, czy jesteśmy dziećmi odwagi płynącej z zaufania Bogu. Jezus swoją śmiercią pokonał już wszystko, co budzi w nas lęk. On nad wszystkim panuje. Strach, oddany w Jego ręce, już nie paraliżuje w nas miłości, która jest silniejsza od śmierci i która przynagla do ofiarowania swego życia.
O wielkości królestwa Bożego nie stanowi to, co widoczne, lecz siła, z jaką rozrasta się ono w świecie. "Czy śpimy, czy czuwamy" - ono wzrasta, nie na skutek naszych starań, lecz dzięki łasce niebieskiego Siewcy, rzucającego ziarno Słowa w świat i dającego mu wzrost. Z tym większą zatem wiarą wołajmy dziś do Niego: "Przyjdź królestwo Twoje!".
W życiu doczesnym wciąż dosięga nas samotność. Liczymy na to, że ludzka miłość ją rozproszy, lecz to okazuje się iluzją. Po jakimś czasie samotność znów dochodzi do głosu, z jeszcze większą siłą. Szukamy więc w nieskończoność nowych miłości, nowych zaangażowań, dóbr... Pierwszym krokiem do nawrócenia jest odkrycie, że nieustanna tęsknota, odczuwana nawet w szczęściu, ciągłe poczucie nienasycenia i posmak smutku nawet w najradośniejszych chwilach są wspomnieniem stwórczej Miłości, która dała początek naszemu istnieniu. Są pieczęcią naszego zaistnienia w sercu Boga, który nas zapragnął dla nas samych. Są najgłębszym wzdychaniem duszy, która bez Boga cierpi i usycha.
Dzisiejsza niedziela jest zaproszeniem, by głębiej wejść w tajemnicę Trójcy Świętej. Intelektualnie nie da się Jej ogarnąć, ale możemy w Niej "zamieszkać", zanurzyć się. Jako ochrzczeni w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego, jesteśmy mieszkańcami Boga. Nie obcymi ani przychodniami - ale Jego dziećmi, uczestniczącymi w Jego życiu. On dziś nas zaprasza do zanurzenia się samym źródle tajemnicy Miłości.
Strona 1 z 19

Rok Wiary

Media parafialne

b nasze zycie

b telewizja duch

Media w diecezji

Dobre Media

Gość Niedzielny

b barka